دستگاه های حضور و غیاب جهت شناسایی افراد از تکنولوژی های متفاوتی استفاده میکنند.

شناسایی بیولوژیکی یا بیومتریک به معنای شناسایی افراد از طریق خصوصیات بیولوژیکی و فیزیکی آنها مثل اثرانگشت،شکل دست (کف دست)،چهره،عنیه،شبکیه و صدا می باشد.

در گذشته روشهای شناسايی بيولوژيكی در مكانهايی كه نياز به امنيت بسيار بالا بود مورد استفاده قرار می گرفت در صورتيكه امروزه اين روشها در سراسر جهان در اكثر كاربردهايی كه نياز به شناسايی وجود دارد، در حال استفاده است.

یکتا و متمایز بودن اثرانگشت هر فرد در جهان،شناسایی از طریق اثرانگشت را در زمره یکی از مهمترین و کاربردی ترین روش های شناسایی بیولوژیکی قرار میدهد. اثر انگشت از برآمدگی ها و فرو رفتگی هایی تشکیل شده که ساختار و نحوه قرارگیری این موارد ، اساس انحصاری بودن هر اثرانگشت است.

یکـی از این ابزارها استفاده از اثر انگشت افراد جهت ثبت تردد می باشد.شناسایی در دستگاه های حضور و غیاب به وسیله سنسورهای اثرانگشتی که در دستگاه تعبیه شده است انجام میگیرد.این سنسورها انواع متفاوتی دارند که در ادامه به اختصار توضیحاتی ارائه میدهیم.

سنسور اثر انگشت:

این وسیله با تهیه اثر انگشت وذخیره سازی آن ، جایگزینی مناسب برای روش های سنتی دریافت اثرانگشت (جوهر) محسوب میگردد.

    سنسورخازنی(capacitance):

در این نوع از سنسورها، از اصول کارکرد خازن ها استفاده می شود. سطح این سنسور، از المان های( پیکسل های ) خازنی تشکیل شده است که هر المان، وظیفه ثبت یک پیکسل از تصویر نهایی را دارد. اندازه این المان خازنی، از اندازه عرض برآمدگی اثر انگشت نیز کمتر است. هر کدام از این المان ها به عنوان یک خازن به کار می رود. هر المان از دو قطعه فلزی تشکیل شده است که این دو قطعه فلزی با هم، به عنوان یک خازن به کار می روند. البته در ابتدا ظرفیت این خازن ثابت است. اما هنگامی که انگشت بر روی سنسور قرار می گیرد، به دلیل اینکه سطح انگشت هم به عنوان دی الکتریک و هم به عنوان صفحه سوم به کار می رود، ظرفیت این پیکسل خازنی نیز تغییر می کند.

   سنسور حساس به فشار:

این سنسور از دولایه تشکیل شده است که این لایه ها با نزدیک شدن به هم ( اعمال فشار بر لایه ها) مقدار جریان متفاوتی را به خروجی ارسال می کنند. با توجه به اینکه بر آمدگی های اثر انگشت ، فشار بیشتری را نسبت به فرورفتگی ها اعمال می کنند، پس جریان خروجی در برآمدگی های اثر انگشت، از فرورفتگی ها بیشتر است .

این مقدار اختلاف جریان الکتریکی بین برآمدگی ها و فرو رفتگی ها کافی است، تا بتوانیم تصویری از اثر انگشت را بدست آوریم. جریان های دریافتی از این المان ها، به واحد پردازش مرکزی ارسال می شوند و سپس بر اساس هر جریان، مقداری بین 0 تا 255 از طیف خاکستری اختصاص داده می شود و در نهایت تصویری از اثر انگشت پدید می آید.

   سنسور نوری اپتیکال optical:

در این نوع سنسورها، از نور مرئی برای تهیه اثر انگشت استفاده می شود. در حقیقت این سنسورها همان سنسورهای موجود در دوربین دیجیتال که عمدتاً CCD یا CMOS هستند، می باشند. سطح این نوع سنسورها از تعداد زیادی المان حساس به نور تشکیل شده است که این المان ها نور برگشتی از انگشت را به جریان الکتریسیته تبدیل می کنند. طرز کار این سنسور به این صورت است که در ابتدا نوری به انگشت تابیده می شود.

   سنسور امواج مافوق صوت :

امواج مافوق صوت، فرکانس بالایی دارند و می توانند تا لایه ای از پوست انگشت نفوذ کنند. در این سنسور، ابتدا موجی با فرکانس بالا ( مافوق صوت )، به سطح انگشت ارسال می شود و سپس این سنسور، انرژی دریافتی این امواج را از سطح انگشت، اندازه گیری می کند. با توجه به اینکه مقدار انرژی دریافتی از برآمدگی های اثر انگشت، از فرورفتگی ها بیشتر است، پس جریان خروجی سنسور نیز متفاوت خواهد بود. جریان های دریافتی از سنسور به واحد پردازش مرکزی ارسال می شوند و سپس بر اساس هر جریان، مقداری بین 0 تا 255 از طیف خاکستری اختصاص داده می شود و در نهایت تصویری از اثر انگشت پدید می آید.

پیام بگذارید